Avalon » Serie komiksowe » Namor: The First Mutant » Namor: The First Mutant #4

Namor: The First Mutant #4

Namor: The First Mutant #4

"Royal Blood" - conclusion

Postacie
Zapowiedź

W mieście podwodnych wampirów Namor ściera się z ich przywódcą w obronie Atlantydy. Ale czy będzie w stanie zadać ostateczny cios, gdy pozna tajemnicę swego przeciwnika?

Streszczenie

Lata temu, gdy Aquenos zaatakowały Atlantydę, na czele wojsk broniących miasta stanął sam Imperator Thakorr. Szybko jednak uległ wampirom, a ugryziony, poczuł narastający głód... ale również zalewającą jego umysł wiedzę. Następnego dnia patrzył, jak Atlantyda upada, a choć z czasem została odbudowana, na jej tronie zasiadła ostatnia osoba, którą chciał na nim zobaczyć – jego wnuk, Namor.

Teraz. Namor wyjaśnia, że domyślił się, kim jest przywódca Aquenos, mimo, że nikt inny tego nie potrafił. Skarbiec Praw może zostać otwarty tylko przez prawowitego króla, a on jest jedynym żywym królem Atlantydy... Jednak bycie żywym najwyraźniej nie jest konieczne. Thakorr stwierdza, że wnuk powinien zastanowić się nad zmianą stron – wampiry wkrótce przejmą władzę nad światem i nikt – ani mutanci, ani Atlantydzi – im w tym nie przeszkodzi. Dodaje, że w ciągu paru minut jego gwardia walcząca na zewnątrz budynku padnie.

Gdy oddział Jiana już ma ulec przeważającej sile wroga, przez sklepienie przebija się podobny torpedzie pojazd, z którego wypadają Loa i Logomancer. Alani wyjaśnia, że przed wyruszeniem Namor poprosił ją o znalezienie w księgach czegoś więcej na temat wampirów, a stamtąd dowiedziała się, że prastare wampiry wzmacniają swoich pobratymców, tworząc wokół siebie aurę mrocznych energii. Gdy poinformowała o tym Logomancera, ten domyślił się, że wystarczy proste zaklęcie zagłuszające, by odciąć krwiopijców od źródła ich mocy.

Gdy Abira rozpoczyna inkantację, Thakorr powala ją, porywając manuskrypt. Rozpoznaje w nim zaklęcie, którego spisanie zlecił lata temu jego ojciec, wtedy jednak zostaje powalony przez Namora, który przyszpila go do ściany, stwierdzając, że zawsze go nienawidził. Był on reliktem mniej cywilizowanych czasów i rządził poprzez terror, choć gdyby był łagodniejszy, zyskałby miłość swych poddanych. Nawet jego przeciwnicy jednak twierdzili, że zawsze był wierny Atlantydzie. Teraz jednak utracił nawet to. Wampir wyrywa się z jego uchwytu, stwierdzając, że jego Atlantyda już nie istnieje, co w dużej mierze jest winą Namora, niedługo jednak ich lud znowu będzie zjednoczony pod jego rozkazami.

W jednej z grot przemiana Husama w końcu się zakończyła. Uwalnia się z więzów, stwierdzając, że teraz widzi już prawdę.

Na zewnątrz miasta Aquenos Atlantydzi zyskują przewagę, jeden z wampirów jednak atakuje Loę, rozbijając jej hełm. Wtedy jednak wisiorek na jej szyi zaczyna bić blaskiem, a ona, ku swemu zdziwieniu, odkrywa, że jest w stanie oddychać pod wodą i rusza do ataku, wykorzystując swoje moce, by zniszczyć przeciwników.

Thakorr staje nad Namorem, dusząc go mackami wydobywającymi się ze swych ran, gotowy do przemienienia wnuka, gdy nagle zostaje przebity mieczem przez Abirę. Gdy odwraca się, wyciągając ostrze, Namor rzuca się na niego i wpycha go do dekoktu. Podczas, gdy kobieta odczytuje inkantację, Sub-Mariner wbija w ciało swego dziadka sztylet, dodając do mikstury ostatni składnik. Po chwili widać już pierwsze efekty zaklęcia.

W grotach Husam przypomina, że złożył obietnicę, której zamierza dotrzymać, po czym wpycha swojego brata na stalaktyt, który przebija ciała ich obu. Husni niewiele jednak robi sobie z tej rany, która wypuszcza macki i zaczyna się zrastać. Wyjaśnia, że Aquenos są jednym z otaczającym ich morzem i że nie zabije ich w ten sposób, wtedy jednak dociera do nich zaklęcie, które zaczyna rozrywać ich na strzępy.

Patrząc na wampiry, z którymi dzieje się to samo, Logomancer wyjaśnia, że tak, jak w przypadku wielu magicznych istot, jeden składnik morskiej wody jest zabójczy dla Aquenos – sól. Zaklęcie, którego użył Namor, połączyło ją z kośćmi wampirów, tym samym oddzielając je od ciała.

W Grobowcu umierający Thakorr oznajmia, że jego wnuk i tak przegrał – jego krew jest zbyt rozrzedzona, by zaklęcie było w stu procentach skuteczne. Dodaje, że Namor powinien był się poświęcić, co on sam zrobiłby na jego miejscu z przyjemnością, Sub-Mariner przypomina więc, że nie jest swoim dziadkiem.

Wkrótce później. Namor dziękuje Loi za pomoc, nie zważając na jej tajemniczą przemianę. Ogłasza jednak, że ma jeszcze jedno zadanie do wykonania i opuszcza swoich żołnierzy. Podczas, gdy Abira odnajduje Husama i Husniego, a raczej ich kości, w jednej z jam, Sub-Mariner zjawia się w mieście Aquenos, wzywając wszystkie wampiry pozostałe przy życiu. Ogłasza, że przyłącza ich miasto do włości, nad którymi włada, i obiecuje im amnestię, która jednak nie obejmie ich braci walczących na powierzchni. Przywraca też "płytki pokój", oznajmiając, że jeśli wampiry zaprzestaną ataków na Atlantydę, pozostawi ich w spokoju.

Po powrocie do swoich ludzi, Namor stwierdza, że nie mogą dłużej ignorować tego, co dzieje się na powierzchni. Ogłasza, że era Imperatorów minęła, pora im więc zbudować coś nowego.

Autor: S_O

Galeria numeru

Namor: The First Mutant #4 Namor: The First Mutant #4 Namor: The First Mutant #4 Namor: The First Mutant #4 Namor: The First Mutant #4 Namor: The First Mutant #4 Namor: The First Mutant #4 Namor: The First Mutant #4

Imię i nazwisko:
Inne pseudonimy:
Opis:
Moce:
Avalon marvelcomics.pl jest nieoficjalną stroną poświęconą komiksom wydawnictwa Marvel.
Prawa autorskie do wszelkich postaci i grafiki - o ile nie napisano inaczej - należą do firmy Marvel i jej podmiotów.
Wszelkie materiały oryginalne © 2002-2019 Avalon marvelcomics.pl Kopiowanie tekstów bez zgody autorów jest zabronione.